Bu Kaçıncı Gidişindi Beni

öldüğüm yerden göm beni

şiirsiz bir şehrin kör sokaklarına

çıkmazlarım büyüdü ensemde

zira ağlamak da kesmiyor artık !

suretime suretinin küstüğü gece...

vuruldum gün g/öbeğinden...

inim inim inledi gökkubbem...

Nöbetteyim,şiir kusmasam öleceğim dedi içimden bir şair

şiirle düştüm ellerinden

saçlarını toplamayı unuttu rüzgâr

parmaklarımın düğümlerinden

tırnaklarım demirden bir pençe

ve tırnaklarımla indirdim yüzümü yere

Meryem'in tabanlarından damlıyorum...

öldüğüm yerden öp beni

kömür gözlü bir kadından ötedir zifirim

zehir içtim zamanın şerefinden

bundandır deliliğim

kozasız kelebek günlerim .

öldüğüm yerden öp beni

öldüğüm yerden !

sevinçlerin kanatlanacaksa eğer gölgende

avuçların ıssızlığını unutacaksa olmadığım günlerde

yeniden büyüyecekse akasyalar

eğer ki İsa'dan yana olacaksa inançlar

öldüğüm yerden öp beni

dirilişim yalandır yâr !

cevapsız sorularımdan unut beni

hatırasız günlerimden

yanlış heceleri uladım sana

köküne yabancı kalışlarımdan yont beni

soyulurken teni gecenin

üryan bir şafak dökülür elbet ellerine

yağmurların gözlerinden

akarken ıslak adımlarım

sadece

gittiğin yerden dön beni.

(s)