Buluta Asılmış Bir Yel Gibiyim

kiminin sevinci kiminin yası

filizlenen bir dal yaşamın taçı

kalk gidelim desem neylersin hanı

buluta asılmış bir yel gibiyim...

ömür denilen şu zamanın harcı

tanelere bölmüş hayatın kahrı

sevmekte yetmiyor aşkımın şansı

buluta asılmış bir yel gibiyim...

sıkılan her kurşun nişanı yazgı

hedefi kaykılmış kaygının zanı

toplamak çaresiz umudun kaybı

buluta asılmış bir yel gibiyim...

esmekte nafile yelkenler şaşı

tutunmak imkansız ruhum da acı

gözlerim de hüzün özlemin gamı

buluta asılmış bir yel gibiyim...

sorma son arzumu hancıyım hancı

bugün varsam yarın yokluğum sancı

daha ne gerek var bakmaya falı

buluta asılmış bir yel gibiyim...

(Berlin,01.12.2015)

Talat Özgen