Burjuva

---------- biliyorum

---------- gideceksin

Art deco bir tutkuyla

şoven bir özlemle b/akıyorsun

kapıdan dışarı ya...

---------- biliyorum

---------- gideceksin

kapının kilidi gibi

ya da bir buket çiçek gibi

e(i)limde tutamam seni

---------- artık

git/me, sözcüğünün kifayetsizliğini

hafifliğini

anlamış durumdayım

---------- şu eflatun sesine

diş ağrısına benzer küsüşüne

karpuz tadına benzer gülüşüne

büsbütün alışmışken ben, ah...

---------- b/aşıma

bunca ef/kar yağdıracak kadar

burjuva mıydın sen

---------- öyleyse

git git git

üzerimdeki gölgeni

uzatmadan git.

H. Korkmaz

2003 Sthlm