Büyüdüm Yürürken 'Düş'tüm

İşte büyüdüm

Seni yalnız yaşıyorum

İstediğin oldu

Öp gözlerimden

Ben kendime sataşıyorum...

Madem sevme özürlüsüydün

Madem ki sen kendi yalnızlığının eşiğinde büyürdün

Neden beni yaralayacak

İçimde ne var,ne yoksa yakacak

Bu aşka ismini gizledin

Ne zararım vardı sana

Ne yapmıştım güzel dilekler sunmaktan başka?

Sana söylemiştim

İstediğin okunası bir öykü demiştim

Neden yazılmak istedin

Neden dilime doladın ismini

Ve neden düşman ettin bana kendimi?

İşte büyüdüm

Olmaz olası bir keder kapladı

Çocuk gülüşlerimi

Ve bitiremedim bu azgın hüzünlerimi

Öp şimdi avuçlarımdan

Yüzümde geziniyorlar

Kendime dilediğim beddualardan sonra

Öp şimdi gözlerimden

İstediğinden fazla ıslanıyorlar

Her gün seni temsil edip

Onlarda yaralıyorlar.

Son öpüşünü kendine sakla

Ve tam da alnının ortasına

Abartıyorsam en ıslak mezar ben olayım

Bütün mutluluklarımı aldın

Hiçe sayıp sözlerimi

Bilmiyorum bunu mu istemiştin

Ama düşman ettin bana kendimi

Ne yaşımın yirmi sekizi

Ne içimin sevda hevesi

Yetmiyor kendimle barışmama!

(sen kendini anlattın,ben söze başlarken kulaklarını tıkadın /

iliklerime kadar feryat figanım,bilmediğin neyi bende aradın!)

Ağustos 2010