Büzürk Makamı Fecir İle Kuşluk Vaktinde
belki de var oluş sebebini
sımsıkı sarmamıştı bedenine
elleri kışa yüzü sonbahara dönük
ucuz mezatlarda satılmış olmalıydı
bir kadın tanıdım duman aralığında
anadan üryan iz düşümü yaşam kaygısında
baldırı çıplak hayalleri yarına kalmış
meçhul insanlar karmaşasında
bir kadın tanıdım mevsiminden yaşardı habersizce
flu renksiz yaşamı çarpışır şimşeklerle
ne yağmur olup düşer yüreklere
ne düşer meyvesini verir gönüllere
bir kadın tanıdım sığdan daha sığdı
ayaklar altında
mavi denizin yeşil soluğunda
özgürlüğün hudutları zorlanmış
medcezirlerin var oluş tuzağında
bir kadın tanıdım düşleri aydan daha uzakta kalan
zirvelerde kar boran hayal kuran
toprağa düştüğünde yaşam bulan
varlığı beni arafta bırakan
bir kadın tanıdım hem maktul hem
faili meçhul
elleri istemsiz cansız uzunca zarif
tetik parmaklarından düşerken
haris ve de ne kadar da naif
ahhh..be yüreğim...!
suya vuran yüzü gümüşservi diye
yüreği nasırlı ömrü bir fasıl diye
saçları dalgalı güzel görünür diye
ne diye sevdin bu güzeli
büzürk makamı fecir ile kuşluk vaktinde