Çağlara Ulanan Rüyaları Ömrümün

Biraz yağmur yağardı
Bir de sen şu gözlerimden
Düşerdi sahil yollarından,
Düşerdi mor salkımları bahçelerde.
Vakit takılı kaldı bende
Portakal çiçeği zamanına
Hiç ulaşmıyor artık ömrüm o baharına.

Şimdi yıkık yenik hatıralar
Korkular, kaygılar, hezayanlar
Ağır geliyor bir başkasının düşleri diğerine
Biri hep haklı, taviz yok hiç diğerine
Geçip gidiyorum heybemde onca şiir
Kimse çıkıp demiyor ki: nereye be şair?

İklimler geçti bizden
Yenildik çağ denilen hengameye
Nerde ufuklar, nerde varmaya çalıştığımız menzil?
S/avunduğumuz her şey yalandan da sefil,
Geçip gitsek uzaklara, elde değil.

Arykanda yalnızlığı bu çağın
Akar sular, uçar kuşlar
Hani nerde ölüm,
Birinin diğerine attığı kör düğüm?
Ne bir ses, ne bir nefes var,
Ancak çağlar boyunca uzanan bir heves var.

Yağmur öncesi mehtapla ben
Bilmeden sonunu haykırdım
Çok başka bir dünya,
Çok başka bir rüya;
Savruldum sırılsıklam sokağına
Hani dedik umutlar
Hani buralarda mutluluklar
Hayat denilen bu yolda yanıldık
sevmek diye bir hayale aldandık

Birazdan geçip gidecek güneş
Gün akşama dayalı
Örtecek üstümüze karanlığını birazdan
Adımlarımız silinecek sahil yollarından
Aklım takılı hala o veda zamanına
Ömür gitmiyor geriye; yetmiyor,
Her dünümü kapatıyorum zararına...

Nisan 2025-Ocak 2026 Finike