Cam Ve Ben

hep aynı şarkıyı es geçtim,

o yoldan yürümedim bir daha,

bir daha gitmedim, gittiğimiz yerlere

unutmayı düşünmedim seni, unutmadım da

isteyerek ve bilerek.

nasıl aradım seni, ama nasıl aradım

bilemezsin bunu; hiç bulmamak üzere,

öyle kaybedilmiştin, öyle gitmiştin

dönüp bir "merhaba" bile bırakmadan geriye,

öyle, ölmeye bırakmıştın her şeyi

bir daha hiç yaşamamak,

yaşatılmamak üzere.

peki. buldun mu?

o bahsettiğin mutluluğu.

tuttun mu? istediğin o sıcak eli.

gözlerine baktıklarında tutuluyor mu nutukları,

titriyorlar mı onlar da benim gibi?

sende es geçiyor musun o müziği

yoksa hiçbir şey olmamış gibi eşlik mi ediyorsun?

unuttun mu beni? unuttun mu?

kiminle?

oysa sen, Rabb'in benim için bestelediği bir şarkıydın

sana eş'lik etmek istemiştim bir ömür boyu,

hepsi bu.

artık

çatlamış bir cam gibi duruyorum, penceresinde hayatın

dokunsalar parçalanacağım, dokunmasalar

kırık kalacağım.. ve her şeye rağmen,

hiçbir şey olmamış gibi yapacağım.

sensiz de yapacağım.

sonra "nasılsın" falanlar

"iyiyim" yalanlar...

ve günü kurtarma telaşı.