Can Bir Kukla

hayallerim mıncık mıncık

dualarım bahane

ben benden gitmişim

kazanız kurban olsun

sessizliğin hecelerinde...

titriyor dudaklarım

siyaha bürünmüş zaman

kalleşlik parala değil ki

sanki yemin etmiş gibi

vurur iken hep arkadan...

molozlanmış hatıralar

kucaklaşıyor mazi ile

bazıları kırık bazıları dökük

soğuk bir duş misali

hissettiriyor kendini ruhun teninde...

can bir kukla

senaryoda figuran

sana ne der gibi

almıs avuçunun içine

sen yalan ben yalan biz palavradan...

(Berlin,27.08.2012)