Can Canana Mapusmuş

yine ben ben ileyim

vururken gece darbe

ne eylerim hayat bu

yalnızlık son bir çare...

ömrün taksiratıdır

el kol bağlı olunca

istediğim kadar ben

dilesem de boşuna...

elin eline varmış

ben yanarken an va an

bunun neresin de hak

kader denilen yalan...

sanki onun umrunda

tükenirken umutlar

o nerden bilecek ki

ben ben de kayıbım yar...

can canana mapusmuş

aşk sevdaya mahkumsa

ben önceden bilmedim

bu da benim şansıma...

(Berlin,23.09.2016)