Can Sıkıntısı

öğrendim!

dünyanın kaygan parkelerinde

düşmeden yürümeyi!

satıyorum yarınlara

hayatın umarsız çelmelerini..

tattım!

zaman denilen ilacı,

yalnızlığımın arefesinde

uzandım sancılarıma

aldım elime fincanı..

Hayal kahvem sıcak, tadı acı

Bilmem ki;

Bu attığım şeker kaçıncı..

bu yankı

yanan dilimin çığlığı!

duymadınız mı ?

evet

öğrenmişim

sessiz çığlıklar atmayı!..

Şimdi

hayallerimin pembe tozundan

altmış ikiden tavşan yapıp

cebimde biriktiriyorum..

söyledim noel babaya

yılbaşında önce bana uğrayıp

tavşanlarımı alacak..

küsmeyecek bana,

geldiği yollara tavşanlarımı salacak..