Can Suyum

Yüreğinde yağmur damlası

gözlerinde çığ saklayan kadın

kimse bilmedi

her bakıştan ne kadar yara aldın

nisan sessizliğinde kilitlenirken dilin

kimse görmedi ne kadar ağladın...

Hani tutsam

yırtsam geceyi

ve yüreğini saran nemi atsam uçurumlara

diner mi yalnızlığın

ya da susar mı

duyulmayan çığlıkların?

Yüreği gece karanlığında

güneş kokan kadın,

yüzünü tek bir kez gördüğün

en uzaklarında kalanlar içinde ağladın

pencereme yansırken yürek yaşların

gözlerinin çığında devrilen yıllarını aradın

''off yüreğim daralıyor,

kendime sığamıyorum

canım acıyor!''

diyen sözcüklerde ne çok acı sakladın

kendinden bile saklandın

ve yüzsüz acıların koynunda

hep bir başına kaldın

sonra yine derin bir of çekip susardın.

Biliyor musun can suyum

sen her mevsim deniz kokardın

sen her mevsim

onca ayazına rağmen

bahar tadında bakardın.

bakışlarındaki yıllanmış aşkınla

hala ümitler beslerken

yürek dilini şarkı sözlerine gizlerdin

sızısı dünlerde kalsın diye

hiçbirimize tek kelime etmezdin...

Yanan gözbebeklerinle

çığların dönerken sele

bir tek sen ıslanırdın

biliyorum can suyum

sen gülerken bile

gözlerinde deniz saklardın

susardın ve ağlardın...

Hangimizin kirpiği ıslansa

canındaki dar ağacından sıyrılır

gözlerimize soluk soluğa

bir heyecan bırakırdın

sonra şen bir kahkaha salar

bizi güldürmeye bahaneler aradın

ama içini bizden saklar

ve içinden hep ağlardın

ah yüreği efkâr yeri

ah denizin mavi sesi

şevkati dostluğuna yüklü yağmur gecesi

ne aşk,ne dostluk vermedi hakettiğini

hiçbirimiz ısıtamadık

üşüyen ellerini

ve görmedik

gözlerine devrilen gecelerini.

not:Saygıdeğer ablam Arzu Özgüler'e yürek sesiyle kaleme alınmıştır.