Çarmıhına Gerilsin Yokluğun Tüm Günleri
yağlı urgan geçirip boynuna
salıvermişler güya yaşasın diye
cumanın koynuna
çarmıhtaki İsa gibi kutsal
kitabındaki gibi farz
veya düşmüş bir cenin ana rahmine
ne meret şey bu pazartesi
pazarın ertesi prangalı bir hafta
rahat döşeklerin saltanatının sonu
isyanda bir hal
sallanan
boynu bükük bir mahkum an
uzun
sancılı
çileden çıkarıcı
........yokluk
mezarda kemikleri sızlar ninemin
dayanamaz yorgunluğuna gözlerimin
iki hasbihal ister buruşmuş dudakları
ses yok
iz yok
es var
dur var
yok ....yok
_bu gün de mi evlat ?
_evet, bugün de de yok nine
bu gün de
açlığın yaftalandığı midelere
yine çalıntı bir ekmek kokusu ilişir
beş günlük bir maydan yerinde
mal pazarında kurbanlık koyun görünümünde
yokluğun sefalete görücüye çıktığı
allah'ın emrinin anılıp
fakirliğin meze yapıldı bu sofrada
bir garip araf şimdi
kazma saplayıp,
kürek sallayıp
çiğnenen
acının sakız olduğu ağızlarda
ve sen cuma !
gamzelerinde umut yoksunu bir çocuksun şimdi
tebessümü buruk buruk olmuş
huzur evi ninelerinin titrek ellerinde
ne varsa eline geçen öğüt
öğüt ki
çarmıhına gerilsin, yokluğun tüm günleri