Cennet'in Kadınları

Maskelerle yaşamayı öğrendiğimiz gün,

Kirpiklerin iç tarafına çekilmez oldu sürmeler.

Başlarken...

Emeğiyle derman bulamadığını bilerek

Küstüm çiçeği gibi kapandık.

Diyeni de duyan yok!..

Hayatı bölüşmeye gelince

Yok farz edildi kadınlığımız.

Hadi, buyurun bakalım ey ahali...

Evler ve kalpler üryan kalmışlarla

Kadının ötelenmesine, sansüre, sakıncaya!..

Hayatın uzağına yani...

Siyasal sistemsizliğe karşın budayıp indirenlere,

Hayatı sürdürüp bezeyenlere.

Allah'ım bu nasıl bir beyan;

İçinde binlerce düşün hercai rengi

Sarı sıcağı, avazları, korku ve tiksintiyi

Yaz diyor çatallı ve kırık.

Işıklarda yatası nice yiğit kalemin,

İtirazsız yüklenmeye baş eğişin diyeti bu!..

Hiç dinmeyen bir uğultunun,

Asılı duran çığlığın tam ortasındayım.

Çoğunlukla susmak için;

Analizi ağzıma geçerken dilime yapışır

Fır fır dönerken midemin eşliğinde sıkışır.

Eğer bu derece söylenti olmasa,

Yüreğim her alışverişte çoktan vazgeçebilirdi!..

Onlar Cennet'in kadınları;

İçlerinde yaşarken körpecik bedenlerinin

Geçmiş bugünün, yarının neresinde dururdu?..