Çığrından Çıkmış Bir Cihan...

anlaşılmak

bilmem ki hangi anlayışın kıyısından geçer

yamaçları toz pembe

ararken emsalini bölümüyen diyarlarda

vatanın terk etmiş yetim misali,

zaruriyetin gerekliliği

kaybetmiş kendini çıkar çarkların ziyafetinde,

arasan da bulamazsın

kuluçkaya yatmış

zamanlarda,

armut desem çık

elma desem çıkma neyimize fayda,

her gün

musalla taşı gibi

davetiye çıkaran çıkarana

çömelsen ne gezer ellerin havada

kurşun döksende nafile

hepsi boşu boşuna,

hayat işte

yalnızlıklarda bulmuş nasibini

kısmetsizliğin kulvarlarında

kalabalıklar aslında mumla aranan

bir meçhul

gölgelerde secdeye yatmış

sahipsiz

kimsesiz

özlemlerle kırbaçlanan hasretliğin

bir nevi niyazı,

anlam mana

mantık

yamaçlarına kurban

ne tutan var nede kurtaran

süslü püslü görünüş en ön safhada

neylersin insanoğlu

kılçıklı mekan

fark etmiyor

bugün git yarın gel,

ha memleket ha el

çığrından çıkmış bir cihan

ufukta bir çıyan,

tesellisi

ah bir bilsem hangi han...

(Berlin,12.03.2018)