Cinnet

Dokunmaya korkuyorum

Kırılıyor umutlarımın kilidi

Savruk düşlerimin ininde

Yosun gözlerine gidiyorum

Yüreğimin yamalı ikliminde

Ansızın uzaklara vurulurken

Poyraz hasatlarıyla uzanıp toprağa

Haykırıyorum

Bir özlemin edası tutuşuyor

Hayalinin tabakasında

Bakışlarının sığlarına

Gönlümü rehin vermişim

Hasretliğin nafaka mesaisinde

Ayrılıkları emzirirken

Çapraz sancılar tetikte

Sol yanımı dürter

Umutla kesişen

Hicranlı sevdanın coğrafyasında

Zılgıt anlarla hüzün dalıymış tutunduğum

Yokluğunda umut satarken

Ayrılık tezgahında

Kaç özlemin yıl dönümüdür

Sarıldığım cinnet