Çıplak Ayak

hayat denen çıplak ayak

dallarına eser rüzgar

elde var hep koca sıfır

vursada kıyıya dalgalar..

zaman vakte üşüsede

kıymıklar dolar yarınlara

ben bana mahkum olmuşum

ruh cana bir yere kadar..

el avucta yetim kalmış

arıyor nasibini yokta

gül bahçesinde gülün hali

ne eylesin kayıpta..

tersinden gidiyor yollar

sona sona doğru

başı mazide saklı

bulunması mucize belki..

düşün ki kara bir oda

penceresi açık bir vadi

bülbüller mi desem çiçekler mi

birbirinden de güzel hepsi...

(Berlin,17.11.2014)