Çocuk
_________bu şiir anlatır
Bizler deniz kızının varlığına,
inan çocuklardık
Misketi Horoz bakkaldan;
Topacı Abacı handan alırdık
Göz kirası diye yeni dünya çalardık
Mahalle maçında Selçuk Yula,
Maç sonunda Cüneyt Arkın olurduk
Çamura bulalı lastikten kranponla
Gol sevinci yaşardık
Kavgasız bitmezdi maçlar
Yaka paça
Ya dayak yer ya da dayak atardık
Yüzmeye giderdik demir köprü iki suya
Ves’selâm tevgeydik !
Eliyeşil’in fakir talebesiydik
Eskimo bizim dondurmamızdı.
Hiç bisikletimiz olmadı.
Tombikti köpeğimizin adı
Hiç yoktan zehirlediler ansısızın
Ortada kaldık yavruları öksüz
Gol atan hep kaleciydi
Çok sonra anladım gol atmanın zorluğunu
Kale yıkmak için mancınığa gerek yoktu
Beş taşı kızlar oyar biz bakardık
Mendil bırakmaca hiç almadılar bizi
Koşmadık kızların peşinden
Ayağına tez çocuklardık
Kovalamacada yoktu üstümüze
Okul bahçesinde düşüp yardık kafayı
Ves’selâm tevgeydik !
Siyahtı önlüğümüz yakası beyaz
Tek kusuru vardı arkadan bağlamalı
Yetimdik yakışır dediler
Deposunda bulup verdiler okulun
Hiç yoktan iyidir dediler
Yürüyüş kolundan çıkardılar
Her 23 Nisan’da yoktu üste başta
Yahya İncik



Masal dünyasından çıkmış bir çocuğun büyüme seanslarında duru bir portre.
Sanki hüzün ve huzurun helal olan her lokmanın payını almışcasına şiir güzelliği ile selam veriyor okuyucusuna.
Ahh o günler Yoksulken bile bir ağaç dibine dindiğimiz hayallerin elbisesi.
Yeniden çocuk olasım ve o günlere dönesim geldi.
Yüreğin dert görmesin. Sevgiyle,