Çocukluğumun Kapıları
Kurunun ıslattığı bir ormandı
Beyaz sayfaların örtüsü
Kimi zaman kelimeler
Kimi zamansa umutlar yeşerir
Sönen alevin gölgesinde
Karanlığın şemsiyesi altında
Korunuyorum yağan her acıdan
Hilalin esnediği o sükut zamanlarda
Deliler gibi koşuyorum
Sözlerimin sahibine
Soba bacalarının namlusuna üflerken rüzgar
Çıplak gözlerimin içinde saklıyorum
Akacak yaşlarımı
Oysa ak bir güvercinin
Taşıdığı dal parçasında tütüyor
Beklediğim rüyalar
Gökyüzünü turuncuya boyamış
İnsanların akli-nefesi
Çocukluğumu göremem
Çığlık nabzı atan sularda
Ve yağan karın ardında
Silinmez bir iz gibi
Yazarım olanları yüreğime
Elim kan toplamış
Ağrır da hissetmem
Saran kolları içinde
Kokusuna hasretim annemin
Oysa saklambaç oynuyoruz
Açamadım daha gözlerimi ben
Şimdi yeni bir günün akışında
Bir gözle bütün gözlerden bakar
Sorup soruşturur
Yine de varamam
Çocukluğumun kapılarına