Çocukluk

Ayağımda lastik ayakkabı

Sırtımda kara önlük

Utana sıkıla düşe kalka

Yağmur çamur demeden geldim öğretmenim.

Okul çıkışı aldım elime boya sandığını

O kahvehane senin bu kahvehane benim.

Boyayalım ağabeyler parlatalım hem de bademyağlı,

Derken kafamı kaldırdım, karşımda oturan öğretmenim.

'Arkadaşlar dün bir olayla karşılaştım, duygulandım

Ne mutlu, çalışıp aileye katkıda bulunmak,

Çalışmak ayıp değil, ayıp olan boş durmak'

Dedi beni de duygulandırdı öğretmenim.

Tek hayalimdi bisikletimin olması,

Dua ederdim yüce Allah'a

Karşılık verdi dualarıma.

Alabildim eskide olsa bir bisikleti.

Dostlar sağ olsun öğrendik binmeyi sayelerinde.

Bayram geldi, el öpme parası cepte,

Giderdik bayram yerine parayla bisiklete binmeye.

Çocuk olup ta var mı kavga etmeyen?

Cebinde parası, elinde şekeri bitmeyen.

Simit satar, yük taşır yorulmaz,

Hayatından memnundur çocuk,

İsteği bitmez, şikâyet bilmez.

Okul biter, vardır karnede üç, beş zayıf

Baba der; ne bu zayıf kendine iş bul.

Köye gidilir akrabaların yanına

Çobanlık yapılır, köydeki çocuklarla.

Hayal kurar her çocuk çalışıp para kazanmak ister,

Komşu, akraba büyük çocuklar

Örnek olur bu yaşta onlara

Belki kaçmak vardır hesapta

Nereye, niçin bilinmez,

Gözleri görmez uzağı, yarını,

Hoş görülür çocuklar dövülmez

Çocuktur deyip sevilir bu yaşta.