Çölde Yağmur Veyahut Bir Gece Yarısı

düşmüştür

ve yaralanmış bir gönlü sevmek her daim ağır ve acıdır

duvardır hissettiği yaslandığında sırtındaki izler

ki izler sonsuza dek kalandır.

ağırdır korda yüreğe yaralı bir yürek

bu bir yüzün can çekişerek

geceyi ve gündüzü ardında bırakmaktır

düşkündür

topraktan haz etmeyip

kendini inkar etmektir.

düşeceği yeri bilmek gerekir

saklanmaktır yine de düşerken ruh

hele ki sevmekten mütevellit ve mügayirken beden arşa ve toprağa

korkaklıktır

incinmekten görünce kaçmak

aynı yüzü yüz bin kere ezber etmişken

ve Musa elinde asa ile karşılarken kavmini

sen çık aradan demiştir tüm korkaklara

ve bu bir ağaç kadar yalandır açmış çölün ortasında

ve arasında yeni yetme bir şair filizlenir

bu bir alaycı kuştur

düşerken zamana dokunmak gerekir

dünün dinini ve dilini değiştirip

dokunarak ve dokunmak

zamana perde bağlayıp yeryüzüne salmaktır

günahtır

günahı saklamak için kaçmaktır

utanmaktır...