Çözüldükçe Yaklaşıyoruz Birbirimize

Gecenin parmaklarını sıkıyor sessizlik

İçime gülüşlerinin dalgaları çarpıyor

Hüznün sırça saraylarında buluşarak

Alışkanlıklar sunuyoruz gözlerimize

Sisler içindeki iki insan gibi, tutkulu

Özlemlerimizin kıyım adresinde konuşuruz.

Alışkanlığım çarpar birazdan yüreğime

Uykusuz sesler gibi birbirimize döneriz

Düşlerimizin defterlerini hışımla açarak

Dalgalı denizlerden birbirimize geçeriz

İki yüreğin birbirine sevdasını anlatıp

Titrek yıldızlar ülkesinde el ele tutuşuruz.

Günün ilk ışıkları vurmadan göğsüme

Avuçlarından şiirler içmek istiyorum

Umursamaz bir hayatın cenderesinde

Seninle bir masal yazıtında buluşuruz

Unuturuz dünlerin irinli sözcüklerini

Dağ rüzgârlarını gönlümüze verip koklaşırız.

Sevdayla kanatlanıp bir geçmişin silsilesine

Geri dönüşümsüz yolları birlikte geçiyoruz

Madımak türkülerin en ulusuna yaslanıp

Sarı denizlere sevdanın şiirlerini döküyoruz

Bak çözülüyor işte sessizliğin somut dili

Çözüldükçe birbirimize nasıl da yaklaşıyoruz.