Çukur Pembe Kadıncık

çukur pembe kadıncık ve bir adamcık

adab-ı mahşerette fısıltıyla yazılı

çam dibine düşmüş hesaba katmadan rüzgarı

toprak avucuna bir damla su ile dökülmüş

çamura döllemiş çizdiği resmi

bir dil eylemiş bir bil eylemiş

devran devran kapı gıcırdısı

sataş adam sende yıldızlara

sonra bir sızıyla ağla

ne vakit çukur pembe kadıncık ne vakit

bir dilim ekmekten öncemi sonramı

benimki çöl yanlızlığı

tabloya bakan adam

yükledim hayatı boş bir çuvala

bir çuval beni taşıyor bir ben çuvalı

şimdi dalığ uykuya ölü gemi gibi deryada......