Dalgalar Yutuyordu Martı
karalıyım şemsiyemden gök ağlıyor, siyah
yüreğimde aksı buğuluyum, koyu mavi hayallerdeyim
oysa görülüyordu parmaklarından şehrin imansız boğuluşunu
bir türkü söylüyordu zaman, gözyaşından kan damlıyordu
dalgalar yutuyordu martı gagalarında o uçuk kaçık notalar
dalgalar kusuyordu o malum porteyi
ezgisiz kalıyordu patika sokaklar
devrimler türküsüz
yeni terlemiş dudaklarda deniz ezgileri inciniyordu
ağlıyordu ceviz ağaçları, kahverengi postalların kuşatmasından
erken hasat doğumları gonca gelinlerde
gelincik üremeleriydi toprak denen o döşekte, pervasız
nasılda tav kokuyordu delikanlı hayaller
şivesi bozuk bir imla sesiydi artık şiir
çalakalem yazılmış
delikanlı diline sırnaşan bozuk bir aşk hikayesinden miras belli
şirazesi kopuk kitaplara iliştirilmiş
eski bir devrim türküsünün yerine, emanet
emanetçi askılarından yanlışlama inmiş eski bir bavulun
askılarından sırnaşan meşin kokulu
sahibi mevta rakımlardan düşüp gelen yabancı
elalem, kitapları haznesinde süzülmüş acı bir yürek
heybesinde el titremeleri yüklü acı şiirler
devrim türküleri, han kiremitlerinden uçuşmuş ve ilişmiş kozalara
bir türkü söylüyordu zaman, gözyaşından kan damlıyordu
dalgalar yutuyordu martı gagalarında o uçuk kaçık notalar
dalgalar kusuyordu o malum porteyi
avuçlarımda olmayı bekleyen çiçek tozları
yeni şiirlere kör bir kalem
henüz yamalanmış o malum porte
türkülere hazırlanıyordu gece
dudakları terlemiş delikanlı avucu mola verdikçe
yârin omuz başlarına dokunmaktan şiirler yazacaktı elâsına
''ay buluta sevdalı, ağlamaklı
benim ayaklarım birbirine karışıyor dilimde hicaz sevdalar''