Dardayım

Paramparça olmuş kalbim çarpmıyor

Değdikçe bedene yaram kanıyor

Karanlık içinde ışık arıyor

Dostum söylermisin ben nerdeyim

Kırmızı gülden oluşur bahçesi

Karnı doydukça artıyor neşesi

Kırklar elinde bir gülün bahçesi

Doymayınca karnım sanki şerdeyim

Öcü olmuş etrafımız karanlık

Dünya malı deniz yaşamak anlık

Ümit ediyor yarınlar aydınlık

Dostum söylermisin ben nerdeyim

Apaydınlık güller bahçesindeyim

Rüyamı gördüm canım neredeyim

Yaram o kadar derin'ki dostlarım

İnanın artık canlar ben dardayım

Yıldırım inandı döndü özüne

Neden inanmıyorsun doğru söze

Kula kulluk etmek gelmez bizlere

Karanlığın olmadığı yerdeyim