Daye

yine o gündür bugün

karanlık bir kafese kitlenen ruhumla

başbaşayım büsbütün...

Kahlo’nun yalnızlığını düşünmek, avutmuyor hasretimi

mother Teresa’nın duaları, uzaktan bakıyor bana

iyi şairler durmadan, hüznüne boca ediyor beni

Hızır’ın nefesiyse, girmiyor kapıdan içeri

...

şimdi ben

hangi arsız rüzgarın esintisiyim

hangi ıssız nehrin çağlayanıyım

hangi annenin bikes sürgünüyüm

...

bilen var mı, ey...

var mı bir şey bilen

H. Korkmaz

10/5-25 Sthlm