Demlense de Çay

iz bırakmadıysam

neyime ne

lazım

sabah akşamım

alabora olmuş

esen yellere de tutunamadım

ki

bırakma beni

diyebileyim...

kahırlarımı bohçaladım

sırtımda

kini

kamburum sanma sakın

güzelliğine mest olmak

kalbimin muhtırası

zaman tıklasa da bu

saaten sonra

nasıl da dur

diyebileyim...

gönül taze sevdikçe

yaşlanmanın da yaşı yok

biliyorsun

tepetaklak olsa da

umut

yaşamak rafa kaldıramılıyor

huyum değil

göz ardı da edeyim

diyebileyim...

en çok üzüldüğüm

ne

düşünebiliryor musun

sıcak çayın demini beraber seyretmekte

nasip olmayacak

içine sıktığım limonu

da,

yudumlarken

yudumlarken de ne güzelmiş

diyebileyim...

elden ne gelir

eller kelepçeli olmasa da

sıcaklığını hissetmek belki

başka zamanlara kaldı

nerden bilebilirim

ki

nerden,

hayat bu dünya bu

yaşanıyor

dönüyor

hem bensiz hem sensiz

ama

yine de ne mutlu bana

nasılsa

hep

sevdim

seviyorum

diyebileceğim...

(Berlin,10.12.2015)