Deprem

Altı şubat gecesi yıl iki bin yirmi üç

Bir felaket yaşandı anlatılması çok güç

Uykudan uyandırdı herkesi korkunç bir ses

Şiddetli bir sarsıntı cehennemden bir nefes

Vakti henüz gelmeden o en son alametin

Sanki öne alındı saati kıyametin

Maraştan başlayarak ta Hatay'a uzandı

Yalnız Türkiye değil Suriye de sallandı

Kül yığınına döndü bir anda apartmanlar

Gökyüzüne yükseldi enkazlardan dumanlar

Felâket dalga dalga şehirlere yayıldı

Ölüler tek tek değil beşer onar sayıldı

Kaçışıyordu herkes sanırsın mahşer yeri

Ortalık can pazarı yok bir şeyin değeri

Herkes kendi derdine düştü haddi zatında

Kurtaracak olanlar dahi enkaz altında

Ve zamanla bir yarış kurtarmak için bir can

Bekleyenlerde umut gözyaşı ve heyecan

Bir yandan soğuk hava ve yağmur sağnak sağnak

İnsanlar sokaklarda ne bir ev ne sığınak

Şimdi binlerce insan çadırlarda yaşıyor

Tahammülü imkansız ağır yükler taşıyor

Yüzlerde umutsuzluk acı ve keder izi

Açlık, susuzluk, hijyen; sorunlar dizi dizi

Hayat durmuş insanlar sokakta susuz ve aç

Nice servet sahibi kuru ekmeğe muhtaç

Nerede gurur ile dikilen o binalar

Yıkıntılar altında kalan lüks arabalar

Belliki geçmişten hiç ibret alınmamıştı

Binalar kurallara uygun yapılmamıştı

Kadere ve ecele inancımız var ama

Hatayı yapan insan sebeptir katliama

Allah'ım sen yardım et sabır ver kalanlara

Cennetini nasip et yardımcı olanlara