Deprem

yüreğimde apansız bir deprem;

beklenmeyen..

darmadağın benliğim

sayıklıyorum acının harflerini..

İstanbul kadar gerçek

yılan kadar sinsi;

bu tek nefeslik inilti..

sığındım yine yalnızlığın kollarına

kalanım, enkaz..

benliğimi esir eden kolerik bir fırtına dolaşıyor damarlarımda;

y/akıyor acı

eriyor satırlarım

üşüyorum..

belki de;

bu bir hastalık;

adı; adın!

sözcüklerim ağrıyor

imgeler can çekişiyor

ölüm ağlıyor;

ölüm çok yakın..

bilir misin?

ne zaman süzülse bir damla yaş gözlerimden;

aşk kurban gider karanlığıma..

iste o zaman, yenilir,

utanır gecenin karanlığı;

karanlığım karşısındaki silik bensizliğinden..

umut yok;

şah damarı attı ayrılığın;

kestim bileklerini aşkın; aşkla..

oysa; sen yaşanmış en güzel düş'ümdün,

şimdi ben yıldızlara, yıldızlar sana küskün..