Derin Bir İççekişle Solar Aynalarım

tuttum bir sabahın şafağına

gözlerini çizdim

anamın ak sütü gibi olsun diye

sonra babamın alın teri izine gizledim

silinmesin diye seni onurlandıran gözler

ve sustum bütün bilgelik sözcüklerinle

sustum ki bilinmesin

içimi kemiren günübirlik bakışlı sözcükler

sustum ki görünmesin

yasaklı hükmedilişler

şimdi payına ne düşecek bilge adam?

hangi sevgi kucaklayacak sırra kadem basmış düşlerini?

bence sen

sar sarmala bütün şiirleri

sabah olmadan

dokunmadan aynalara yüzün

ve gözlerin ıslanmadan

dönüşsüz yolculuktan

sar sarmala sanat ziyadesi dizeleri

belki gücün yetmez içsel sesime

belki dokunur sözcüklerim

canına dar gelen kafesine

ama kurtuluşu yok

bitirdiğim hikayenin

sayfa aralarına yeni yapraklar ekleyemem

gücüm yetmez seni aynı labirentlerde göremem!

sustum

kan kızılı rüveyda bir anıda

incinmek istemedim sen adıyla

sen geçmişimin bakışlarında

sevdiğim gibi kal diye

gözümde büyüttüğüm gibi ol diye

sustum!

rakımları yüksek acılar sardı gözlerimin uçurumlarını

andığım isminle kalbimin çatlaklarında zulüm kol gezerken

gözlerinin hatırından geçemeyişime

senden gidemeyişime

bir nokta olsun bu şiir

şimdi sen bütün sözcüklerini

gözü yükseklerden inmeyen aşklara biriktir!

bende aynı dem,aynı sürek!

derin bir iççekişle solar aynalarım

ben kendimin darağacında asılı kaldım

ve susmaya niyet eyleyip

her şafakta gözlerine uyandım

ama sen

elini dilini esirgemeden aşklardan

tuttuğun her elde

yeni bir sevda aradın.

( bütün sözcükler bulanıkken ağzımda / şiir yazma alışkanlığımla kendimi yitirdim bilmediğim yollarda)