Diken Kesiği Yitik Umut
kurumuş gül dallarına bağlamışız umudu
diken kesiği parmak uçlarımızdan
usul usul süzüldü
içimizde sevdayla harman ettiklerimiz
güneş tepeye vardığında
kuruyup gideceğiz
kimseye borcumuz kalmadı ama
son sözümü söylemedim diyen varsa
yüzümüze baksın da söylesin
şayet tanıyabilirse bizi
içinden umudu çekilmiş yüzümüzü tanımayanlar
son gülüşümüzden tanısın bizi
güneş tepeye vardığında
biz son bir kez güleceğiz
hatırı kalmasın hayatın onu da katıp yanlarına
toplanıp gelsinler son sözünü söyleyecekler
her şeye rağmen
son bir kez güleceğiz
biz gülerek gideceğiz
ve gün gelecek
köklerinden yeniden filizlenecek gül dalları
bize eksik sunulan
veya eksik öğretilen ne varsa
tomurcuklar açınca
mistik bir korkuyla havaya karışacak
şimdi yüzümüzü tanınmaz kılanlar
derin çekin nefesinizi o vakit
dikenlere dokunmaktan da korkmayın
güneş hayli yükseldi
yakındır tepeye varması
son sözü olan yoksa
rahatsız etmeyin bundan sonra
bırakın da rahat uyuyalım
ve sakın ola ellerimizi açmayın