Dil Altında Çakıl Taşı

çayı yarım kalmış,

denize açılmış İstanbul vapurlarının

boş boğazı göz süzmüş,

had bilmeyen sözlere

yüzü düşmüş kekeme şehrin,

dil altında çakıl taşı

bağdaş kurmuş hüznün illası,

kıl payı boşunalara

sislenmiş kulaçları ,

diz döven ne yapsamların

içini çekmiş mavi,

bir karış havanın şaşkınlığına

çığlıklanmış yalınayak martılar,

incinmiş göğün yüzü

çırpınmış dalga kırığı,

belkilerin taşkınlığına

durmadan boğulmuş dünler,

iş olsun diye

boşvermiş soluğun rengi,

kış gününü

dile düşmüş nafilemin çalkantısı,

ceviz kabuğunda

yorulmuş mecalim,

baştankara yelken yelinde

yorulmuş başını alıp giden şiirler

durmadan boğulmuş gün

durmadan boğulmuş,

karaya vuran gün ertesi

suadiye.2011