Dil-i Mübtelâ
Gözlerine meftun olduğumda,
“Ey!” demeliydim; kendinden kendini alıkoyan sevgili…
Çıkıp şöyle bakmak lazım;
gelmez miydi servilerin bile ah u zâr eylediği,
âsumana kayan yıldızın sırrına?
Bir hak olarak üzerimde taşıdığım kalbimi,
kime emanet edebilirim senden başka, demeliydim.


