Dilem

Birbirine karışır yerle gök,

Sen yanımdan ayrıldığında,

Bir dünya yok olur avucumdan,

Bir dünya daha yitirir gözlerim.

Kıyameti kopar ruhumun,

Ki seni nasıl sevdiğimi,

Yüzündeki güneşin aksinden,

Simetrisini kaybeden gece bilir...

Öyle ki,

Sigaram ve ben kalırız yavan,

Tüttükçe göğsümün bacası,

Kalbimin en orta yerinden,

Beynimdeki sen damarlarına kadar,

Sessizce batarım sensizliğe.

Ve temelini attığım her hayali,

Göğüs kafesime sığdıramam...

Birbirine yapışır yanaklarımız,

İğne iplik dikerim yüzünü yüzüme,

Kulaklarım sadece seni dinler,

Başkasına sağarı oynar gülerim.

Bir tek ikimizi ıslatır yağmur,

Benden başkası kaldıramaz,

Kirpiğinde sallanan bir damla gözyaşını,

Rüzgâr dahi Mikail elinden,

Yalnız senin saçlarını oynatır,

Ki seni sevdikçe

Daha çok inanırım Yaradan'a...

Ve kar yağar üstümüze çığ düşer,

Ölüm dahi yalnız kalır ikimize,

Yalnız ikimiz bir dem cihanda,

Uzak kalmayalım birbirimize...

Şimdi meczup halim,

Ötesi yoktur senden gayrı,

Ardımda bıraktığım koca bir boşluk,

Yeniden doğmakla aynı,

Şu yalan dünyanın içinde,

Bir 'Dilem' var bulduğum,

Gönlündekiyle aynı,

Gönüllerden ayrı...

01.21

16.01.2012

Pazartesi