Dil/i Geçmiş Zamanlar Şiiri - Ali Ekber Hirlak

'Pörsümüş saat kadranı,'

'Dibe tortusu zamanlar,'

Bir ömrün hazan mevsimi,

Sanki hiç yaşanmadı demler,

Ve sanki bizim değil yeminler,

Çürük;

Yüreğimize ekilen sevda,

Şakül çekildi damarlara,

Artık bir hizada ölüm,

Sıralı tabutlar masum,

Ekilecek tarla boyları,

Dikilecek fistanlar var,

Ömür yüzünde...

Hayasız başlangıçlar,

Kirine banmadan yaşamın,

Terine ulaşıyor maraba,

Dinsiz adalet kuyuları,

Eştikçe çirkefle dolu,

Gülüş yok gamzelerde,

Öpüşler kodaman işi,

Para izlerinde...

Yavşak kaldırımlar,

Soyunu dökünen zaman,

Şıracı sarnıçlardan,

Emikleyen bebeler,

Kömür yalıyor dişleri,

Kara dehlizlerde...

Dil/i geçmiş zamanlar,

Masalcı canından bezgin,

Kırmızıyı kurtlar yutmuş,

Gökten curuf dökülüyor,

Masum değil La Fonteine,

Pinokyo burnunu sokar,

Gepettonun sandığına,

Merakından...

İşte;

Her masal avutmuyor,

Süt kokulu ceninleri,

Dil esrik sevda hüzün,

Artık ne hayat ne de masal,

Gerçek değil zamanlarda,

Dil/i geçse de...

04.10.2010

Umut çiçeğe duracak bir gün nar bakışlı çocuklarda,

Her masal kendi devrinde güzel içten kurtlansa da zaman ağacı...