Dilim Yok

Kâinat avuçlarına sıkışmış kadar

Dar ve izbe

Harabeleşmiş şehrin

Yangın artıkları gibi kor ve sis kokulu

Ciğeri tükenmiş akşamcı kadar

Az soluklu,

Yokluğun

Sımsıkı yumruklaşmış göğüs kafesimde

Yüreğim tutuklu gülüm

Dilim yorgun.

Karanlıktan, ziyan şiirler yazsam diyorum

Kelimeler kayıp

Hadi bulup buluştursam dağınık birkaç cümle

İçim karanlık göremiyorum

El yordamı dizelesem birkaç mısra

Beni anlatsam, elim yok

Türküleştirsem de söylesem

Cura kırık

Notalar uçuştu efkârımda

Porteler silik.

Anlatsam anlatamıyorum

Sussam... İçim kızılca kıyamet

Göğüs kafesimde taşlaşmış kocaman bir yumruk

İçim kızılca kıyamet

Dağlar devrilecek feveranımdan

Dilim yok...