Dilimlenen Fısıltılar

sokak alabildiğine yalnızdı

ve pembe değildi panjurlar

en çok sevdiğimsin dedi,

kış kadını

peki ama niye dedi adam

sustular ...

büyütülecek bir şeyler vardı

büyüttüler iyice

çok yağmur yağdı sonra,

biraz daha yaşlandı adam,

olmadık yerde

ve Tanrı geri aldı verdiklerini

yağmur,çamur vardı

alışmış içim

çıkmayan iki çıt sesi

ah vardı

vah vardı

daha neler neler

ve kaburga kemiği adamın

aynı kadını yaratsam mı yeniden,

diye düşündü Tanrı

iç geçirdi gölgenin biri,

dilimlenirken fısıltılar

avaz dı vaz'ı kadim

vaz geçildi...

suadiyehaziranikibinonyedi

Demir Mutlugil