Dilinde Küflenir Çöl Düşü Sevdam

bir ömre açılan tek parantezdi sesin

şimdi hangi yürekte dinlenir

bakışımdan yorgun düşen gözlerin

bilir misin sevdiğim

dili mühürlenen zamanların ayaklarına kapanır sözcüklerim

nedendir bilmem ama

ben senden vazgeçmeyi hiç becermedim...

susarken bile sevdim...

demem o ki,

sen benim vazgeçilmezimdin!

gün saydırıyorken yokluğun

asırlar evvelimden

bilmediğim zamanlar akıyor

hasreti giyinmiş gözlerimden

paramparça şimdi bütün efsaneler

soluğumda tıkanır iç çekişli nefesler

hele dizelere ç/alınınca keşkeler

susar bakışından miras kalan mavilikler...

ömrüme açtığım tek parantezdi ismin

şimdi hangi kulaklara dökülür

bana susturduğun o ırmak sesin

sevdiğim!

ah dilini suskunluğa sürçenim!

iklimler bahara soyundu

toprağa cemre düştü düşecekken

yokluğunda halâ şubat

baharın eşiğine düşen günlerim

ve halâ erimedi buz tutan nefesim

feleğin çarkına takıldı senli ümitlerim

hevesi kursağında kaldı

yüzüne meftun hayallerimin!

yerli yersiz bölündü kuş tüyünden rüyalar

hangi sahafta mevcuttur

sana yazıldığım satırlar?

(ünlem bakışlardan sonra ıslak gözler yansır o kırık aynalara / ilk ve son soru -ne zaman ölür sevda?