Dipsiz Kıyamet

alıştım artık şiir yazmaya

yokluğun namzet hicran olmaya

daha ne ister sevilen yürek

zaman da yetmez hiç unutmaya,

yaşanmamışlar özleme hasret

içimde ukde dipsiz kıyamet

daha ne ister gurbete mahkum

vuslatsız ömür ebedi hicret,

neyine minnet bilmem ki neden

karşılığı pus düşmesin dilden

daha ne ister tetikte umut

geçtikçe zaman cümbüşü külden,

izahı olamaz derin mi derin

girdi bir kere adresi kesin

daha ne ister yakınken uzak

yatıpta kalkıp dualar etsin,

zaruriyet yok arzu ve istek

gönülden gelen külfete kürek

daha ne ister yollara düşen

bakışlar üzgün vakite dirsek...

(Berlin,18.10.2017)