D/ipsiz Kuyulara Yamalı Düş

Önce bir mayıs akşamında

gideni bulmak adına

daldın dipsiz karanlığın mekânına

ve sonra adını söylemeye cesaret edemediğin

o isimden

aşka sarılmış sözcükler fısıldandı kulağına

ve

bir haziran sabahıydı

yalvarıp yakardım

gitme Züleyha dedim

adımların uçuruma gidiyor dedim

dinletemedim...

aşk kör bir ressam

istediğin resmi çizemez dedim

yara alırsın sen aldırma yazılan şiirlere dedim

dinletemedim...

hepsi heves dedim

geçer dedim

din-le-te-me-dim

şimdi sesini gizleyen

yüzünü gizleyen

halâ hamsın biraz daha yan diyen

bir sevgilinin kimliği içindeki.

sonra bir temmuz akşamıydı

tamam bitsin dedim

artık içini yollara dökme

sevgini isteyen şimdi ağlatıyor seni dedim

dinletemedim...

sen yine gittin!

dönmek nedir bilmedin!

sızılara yükledin gülümseyişleri

oysa umuda yaslanmış bir yürektin

oysa sen bir başınalığın temsiliydin!

şimdi iki kişilik yalnız bir sestesin!

zifiri bir sevda bu!

haybeden bir düş!

bu yüzden yüreği yamalı gecelere gizlisin

hangi bütünü seçsen

yaması geliyor eline

ve şimdi

dinlemediğin kimliğin ismindesin

gizlerin vuruluyor

tan yerine savaş açmış zamanların eliyle

onca anıyı nereye sığdıracaksın şimdi

varıyorsa dilin susma Züleyha söyle

söyle kaçıncı matemden kalma renklerin

hangi determinist sözcükleri söylüyor dilin

?

git Züleyha

bir daha...

(ne beni dinledin,ne ağzını açıp tek söz söyledin!)