Dişimin Kovuğundaki Sen

atlar tırıstı,

fayton lambalarına saklanmış adalar' da

kahveler acı,

dün öğüten el değirmenlerinde

kısık ateşteydi söze konulan nokta

hor görüyordu renk körünü akşamın alacası

susam kapıyordu martı gagaları

simidi dişleyen sus ağızlardan

boyacı sandıklarında

havadan,sudandı İstanbul

çiçekçi tezgahlarında

anaavrat can sıkıntısı

sessizliği dolduran şaşkınlıklar,

kıyına söz sektirirken

yoksunluğumdun

dişimin kovuğundaki sen

kötürüm duyguların çözük diz bağında

salya-sümüktü,

konfeti taşıyan gün

her gülüş gamzesizdi

her gülüş otuziki dişli,

dantel külotluların kalabalıklığında

elimin tersiydi,

ağzımdan yel alan sen

elinin tersiydim buzdağımın çatlağında

iğreti çelişkiydik,

ödünsüz sırılsıklamlıkların içselleştirdiği

kesilecek bileğiydik dünün,

kaçıncı kırkların duasızlığında

gebeydi yalnızlığın sarmalına zaman

ve tanrı ayrılığı yaratıyordu

acıyı kutsal kılan

(peki..kim bu bende ki)