Diyakronik Ağrı

Ben en çok

Kendimle konuşmayı unutan bir kadınken tanıyorum

Kabuğuna tonlarca anı bağlanmış yaralarımı.

En çok..

Yalnızlığımı kucaklıyorum dünyanın çıkan çivisinin ucunda.

Yerçekimine inanmıyorum.

Haylaz bir şiire emanet ettiğim kuşlar sevgilim.

Sevgilim kuşlar, ben size inanıyorum.

Ben yalnız dağılmış bir akıl taşıyorum kafatasımda.

Yüzsüz bir veda inmesi sayıklamalarım.

Anılardan geliyorum, gittiğim; yirmi dört saatin hiçlik sarmalı..

Kalbimin uç noktası

Bir mermer taşı muamması

Yevme küs.

Ben yalnız kendimi eskitiyorum gardrobumda

Güve dolu kalbim.

Kalbime inanmıyorum..

Kerti bir bahar havası doluyor içime,

İçim dışıma çıkana kadar ağlıyorum.

Anneme sarılıyor kuşların kanatları..

Bir kavim geçiyor bedenimin coğrafyasından

Kollarım istimlâk edilmiş birer uzuv sadece

Durmuyor zaman

Ben yalnız gün sayıyorum

Şakaklarımda darp raporu, nefesim morg havası..

Ben yalnız çetin gülümsemeler giydiriyorum dudaklarıma

Azığım ağıt.

Sevgilim kuşlar!

Dünyayı kaldıramıyorum

Ben yalnız dağılmış tesbih taneleriyim

İlmeği boynuma takamıyorum.

24 Mart 2018

03.30