Diyemedim

Bitimindeyim zamanın

Yaklaşan bir son..

Her anımda acım döllenir

Sesim kısa

Duy beni diyemedim uzun mutluluğa

Umudumu göğe bağlamışım

Işığa,suya ve aynaya

Uzvumu dikiyorlar çehreli soğuk pencerelere

Anne, çok üşüyorum diyemedim..

Adsız bir çiçeğin utangaç bakışı

Begonyaların ürkek fısıltısı

Hepsi uçup gider birgün

Bahçeme mayınlar döşenir

Baba, öldüm diyemedim..

Kadeh üstüne kadeh

Zıkkım olsun derdi komşum Perihan abla

Gülerdim..

Kalpleri kötülüğün altında iltihaplananlar

Çiçekleri düşünmüyor kimse

Yaşam,eksik bir fotosentez

Öksürük sesleri geliyor çocuklardan geceleri

İçimde bir günahın ayak izi

Damarım, yumruğuma akıyor

Kanım çok dertli , çok yorgun

Perihan abla, ağlıyorum diyemedim..

Tanrı’m, beni bana bağışla

Tüm varlıgım,karanlık bir ayettir

Her gün yeni bir günü kutluyor

İnsanlar ,pastalar üflüyorlar

Payıma düşen gökyüzüne saldırıyor azgın dişlerim

Çürüyüş ve gurbet kokuyor ağzım

Kuşların leşleri avuçlarımda

Oysa,gamzemde kırlangıç yumurtlardı

Bilincimde kartalların tatlı cambazlıkları

Kıvrımlarıyla oyluma gebelerdi

Tanrı’m beni kanatlarımdan vurdular diyemedim

Diyemedim..