Bir Resme Bir Şiir 75 Yorgunum Gönül

Görenler zannedecek sanki kırk yıllık açsın

Aza kanaat edip doymuyorsun sen gönül

Bir yudumluk sevgiye bu kadar mı muhtaçsın

Beni adam yerine koymuyorsun sen gönül

Zannetme ki içinde kor közlerin sönüyor

El vursam üzerine avuçlarım yanıyor

İçmeden sarhoş oldun hala başın dönüyor

Çakır keyif halinden aymıyorsun sen gönül

Kaç kez söyledim sana gel artık uslan diye

Elden sana fayda yok sineme yaslan diye

Kes sevdadan umudu içimde paslan diye

Söylediğim sözleri duymuyorsun sen gönül

Mührolmuşsa dillerim sanma sana dargınım

Sana değil sitemim ben feleğe kırgınım

Gelme artık üstüme inan ki çok yorgunum

Zannetme içerimi baymıyorsun sen gönül

Anla artık gel bunu senin kaderin kara

Boş hayale aldanma düşürme bizi dara

Aradan yıllar geçse kapanmaz bak bu yara

/Yediğin darbeleri saymıyorsun sen gönül/