Doğacak Güneşin Seyri

belki bir düğümüm sonsuzluğa atılan,

sen olabilir miydin

ki

o,

bunu çözen

çözecek olan

nasıl istemem yaralandıkça

umut

tökezlendikçe

zaman

kör gönlü koluna takan...

hayat işte böyle bir şey

varken yok olmak

gibi

yokken var olmak

misali,

can da can olmak varken

toplarsın hüzünleri

bir bir

gözlerinde

teklerken yalan...

uzaklık bir mecra olamaz mı

ki

bizi bizden alıp götüren

hasretten özlemlere

özlemden

hasretliğe

vuslata hicran katarken

gurbet bir nevi

kadere niyaz

istersen sus istersen konuş...

her şey nafile

yoksa aşk yoksa sevda,

yad elleri oynarsın

eksik olsada

zillerin,

bir sağdan bir soldan,

ortası

yol ver geç hanı

bilemezsin ki içinde ki dünyaları,

senken

sen değilsindir artık

doldur doldur bohçaları,

yinede

bitmez tükenmez

şu

kainatın taksiratı...

dertken kahır olur

kahırken

dert ,

bilemezsin nerede duracağını

boşluk çare olsaydı

nefes alır

soluk verirdin

şimdi ise

ben

içiyorum

sensizliğin çokluğunu

sessizlik katarak

biraz kulak versen

belki

duyarsın

geleceğin yokluğunu

olsada biraz geç biraz erken

biraz erken biraz geç,

bırak

insin yelkenler

çöksün gölgeler

ertesinin ötesine,

belki

bir gün açılır perdeler

doğacak güneşin seyrine...

(Berlin,24.01.2017)