Doğdum Yaşa(ma)dım Öldüm

İlk nefesten kararmıştır bu bahtım

Ezanla yalnızlık çalınmış kulağıma

Doğuştan kefenlemiş adına kundak demişler

Bir sıcak anne dudağı umut açmıştır/sonra

Sonrası kara kapkara yazılı alnıma

İlk oyuncağım el yapımı hasret

Bilinmeyene hasret

Öksüz yaşantının yetim çocuğu

Bilmediğim bir piç babanın hasreti

Hayalimin kahramanı masum çocuğu

Sevgisi şevkati onuru yitmiş

Yüzündeki maske de insan silüeti

İlk kitabım hatırımda ''çocuk kalbi''

Katil yanında zavallı bir çocuk

Zavallılıksa zavallıyım

Çocukluksa çocuğum

Ne olacak peki bu çocuk kalbi

İlk sürgünüm memlekettendir

Kahramanım piç babadan çok uzaklara

Elinde silah kansızın kalbi nefrettendir

Kan damlamış beşiğim paramparça

Gözünü kan kaplamışın ayakları altında

İlk aşkımla bozulmuştur yalnızlığın bekareti

Hasret umutsuzluk bir yana

Nurlandırmıştır geceyi yarin bereketi

Bir hışımla aşardım dağ denen tepeciği

Güzeldi işte sana gelmek güzeldi

İlk ihanet kaynar su sağanağıydı üstümde

Ağladım erkek ağlamaz diyene inat

Sırılsıklam oldum

Velhasılı yaş kalmadı gözümde

Sövdüm dağıttım ortalığı/sonra

Sonrası yine suskunluk

Dolu yanımı çığ götürmüş

Odamı korku kaplamış

O çocuk hala çocuk

O zavallı hala zavallı

O yalnız hala yalnız

İlk dost sarhoş kadehin sarhoş içkisi

Muhabbet muhabbet üstüne

Dilimde tekrardan yalnızlık türküleri

Buram buram nefret kokan

Nihayetinde bulabildim özümü

Sarhoş babanın sarhoş dölü

Sustum dinledim kadehi

Kelamında hayır yok gudubetin

Zira kalbim atıyormuş ruhumsa ölü

Hiç bir işe yaramazmış tuttuğum kalem

Boş sokaklarmış güya hem dostum hem de ailem

Gitme diyemeyecek kadar korkakmışımda

Yok daha neler...

Şimdi tam da şu an anladım seni

Haklıymışsın meğer...