Dokundum Hayaline

dokundum

hayaline ufaktan

bir umut ışığı

ile,

hüzünlü bakışların

da ki

yaslara razı değilim

varken

gülmek

gülebilmek

gülümseyebilmek..

zaten

sana

yakışan da budur

çiçek bahçesinde ki gül misali..

koklaşmak kelebeklerle

kucaklaşmak yellerle

ısınmak güneşle

ve

göz kırparak

fingirdeşerek

ay

ve

yıldızlarla

gecenin her saatinde..

dukundum

hayaline ufaktan

gözümün önünden geçerken,

biliyorum

gerçeklerde

nabzım atmıyor hiç atmıyacak

arzuladığım

o

gönlünde,

yüreğimin kıskacına

takılmış olsanda,

elden ne gelir söylesene

her geçen güne daha çok

hasretle bakmaktan gayrı

kader yazmış biz oynuyoruz

demekten gayrı

dünya dönüyor biz de onunla

dönmekten gayrı

güya aklımız var fikrimiz var

sevmemiz var

ey sevgili

yar..

dokundum

hayaline ufaktan

buluşmasa da ufukta umutlar

kanter içinde kalan

yarınlar

da,

dermansız derdi çekmek gibi

bir şey

bu..

olsun

güzelliğine

dokunmak düşler de bile,

cennette

mutluluk parselemenin başka

bir şekli,

kimsenin benim elimden alamayacağı

bir şey,

hiç bir şey olmaktan

her şey olma

biçimi,

nazar boncuğuna boyanmış

bir

mavilik

gökte ararken denizlerde ararken

sevde buldum

gözlerinin seyrinde

umarım şaşırmazsın

tek hayalim tek düşüncem tek ümidim

yüzmek

yüzebilmek

ölmek

ölebilmek

o

bakışlarının da ötesinde...

(Berlin,12.05.2015)