Dördü On Beş Geçer Bütün Zamanlar

''Uyudun mu gecemin hüznü?''

şimdi temmuz sıcağında bir anıdır her söz

ve her ses senden gelir

geceden yeni çıkan günüme.

kapalı kapılar çoğalır gözlerime ey Can!

kulağımın pası silinmez bu yılgın yüreğimde

şimdi her ses seni aratır bana

kanatır her şiir sen gibi gözlerimi.

şimdi derin bir uyku çekerim

yüreğim uyansın istemem

isminle yürüttüğüm dar vakitler adına

geçmek bilmeyen bir temmuz için

uyanmak istemem

kalsın hep aynı zamanda saatim

hiç geçmesin

seni bir daha götürmesin benden bu mevsim...

ey Can!

bilsen kaç kere acıttım kendimi

kaç gece vurdum,

çok sevdiğim şiirlerimi şakağından

kaç hüznü kendime hibe ettim

ve gittim çok kereler kendimden

geçirmedim hiç yüreğimi senden...

sabahın vaktine dalmıştı gece

ben uyurken.

sen uyanık bir istek halinde

hüzünden geçtin...

seçtiklerin sözcüklerden fazlasıydı

yarasıydı zamanın...

en suskun yanıydı rüyamın.

haybeden bir susuş kalsın bana,

anlatamıyorum dediklerinden yana

kalsın düşlerim

kanatırken ellerimi zaman.

ve aksın mevsimler

nasılsa ben hiç bir anını duymam...

3 temmuz ...9'dan devreder sene ve yitik bir anıdır gecenin hüznü

(s/ağır geçecek bu yaz!)