Dua Niyetine

İkimiz adına alıp verdiğim nefes

Yaşamadan ölüyor sanki...

Odanın bir köşesine

Dökseler içimdeki acıyı

Nikotin kokulu hayalleri

Çatlatacak duvarları!

Beynimin sol yanı çıldıracak uyuyamamaktan

Ciğerlerime inat

Yakacağım son izmariti.

Aşk-ın sükûtunu içime çeker gibi!

Çekeceğim...

Beynimin diğer yarısı

Acılarını artık kaldıramadığından

Kusmak gerekir orta yerine geceyi

Mağrur ve suçlu bedeni

Kapısına bırakmadan

Tükürsem kaldırıma ardından

Bir iki küfür savurmalı gidişine.

Tuhaf değil mi?

Uyursun sabaha bir birkaç saat kala

Bir yanın merak bir yanın endişeli

Kandıracak kaç damla gözyaşı

Eski kırk beşlik plak gibi.

Yüzde hafif bir tebessüm

Muhtemelen lal olacak attığın hıçkırıklar

Onda biri durmadan saniyenin hiçi.

Yarın bu günden yakın,

Uzattım zihnimi mıh gibi kazımış

Tartışabilecek mi

Kırık mı çıkık mı?

Yaralı parmaklarımın ucundan ağladım

Küfür etmedim.

İsyanda da.

Bir burukluk ki!

Siyah ve gri...

Hüzünlenmeme sebep buğulu camlar

Tekrarı sahte gülüşler

Yüzümde kendimi kandırmasa

Mutsuzken yorgun olamam.

Sen ki,

Yağmur sonrası çıkan gök kuşağım

Tek nimet aşkım!

Anlatmam

Daha doğrusu anlatamam

Acılarımla yaşamayı bir kere öğrenmişim!