Dudağıma Değdirdiğim İşaret Parmağı

lafı tarttı ağırdı ...oku ,içimi açacağım sana desem mi ?

diye düşündü sonra adamın biri... ve kumunu çekti denizlerin

çöl yapmak için...bıraktı tuttuğu kendini el ayak çekilince

ve hatta aklına eserken karayel...

öylesine bakıyorum avuçlarıma,

elde değilsin

uçurum eklenmiş kıyılar el/verişsiz

dalgakıranda lodoslu sis

derinde kış kıyamet tortusu

nefes tükengen

yük gemisi gibiyim denizine

su alıyorum...

boşluğun da zan altında

bilirsin mümince severdim

kim sürdüyse kahveyi gözüne

kim boyadıysa taşını yeşile

ve seni şehrim kadar

üstüne doğduğum

diye geçirdi öylesi aklından

yuvarlaktır bütün saçmalar,bu düpedüz saçma

diyerek...

ve durup durmazken sonra

yangın susuyor

ben de...

kıpkırmızı tutmayan dileklerim

yaşlandır öfkemi

hayır duasına evet demek,

sürdürmek ummayı

içerliyor dışım çokça denedim

hicrete de gönülsüzüm velhasıl

yedi defa istihare eyledim

diyecekmiş gibi, kıpırdattı dudaklarını yutkunurken

aklından geçenler

ve sonra

daha nasıl anlatayım Allah aşkına...la havle bol ünlemli,

beyhude kırk yama diyerek sustu epeyce daha...

sana tabii

elbette sana

ve sargı bezi bir belkiye

suadiyeeylülikibinonsekiz

Demir Mutlugil