Duman

Duman

Tüterken başımda duman

Aklım gitmişti başımdan

Ah! Şimdi çok geçti zaman

Görün beni duman neyledi.

Nefesim tükendi ses çıkmaz

Ciğerim iflas etti çalışmaz

Ne kısaymış şu ömür denen

Gitti günlerim geri gelmez.

Paramı el, dumanı yel aldı

Dostuma gam, bana keder kaldı

Gençlikte kuru bir heves vardı

Gençlik gitti ölüme an kaldı.

Bakıp da alsaydım ibret

Dinleseydim biraz nasihat

Bu vücut tu bana emanet

Şimdi kimseden yok medet.

Sağlığım gitti, servetim bitti

Derdi kaldı geriye, hepsi gitti

Eyvah! Ben ne yaparım şimdi

Ölüm meleği kapıma geldi.